"Μανούλα, μητέρα, μαμά"

Κάθε δεύτερη του Μάη Κυριακή, το μυαλό κάθε παιδιού μία σκέψη απασχολεί:

"τι να κάνω, τι να δώσω, πώς να δείξω στης ζωής μου την πνοή πως την αγαπώ πολύ;"

Για τη μαμά του σκέφτεται

που είναι η γιορτή της,

τι δώρο θα της γέμιζε

την όμορφη ψυχή της..

Η μανούλα του η γλυκιά,

με  ανοιχτή  την αγκαλιά,

θέλει μόνο να τη σφίξει

και με φως να την τυλίξει.

Στο μυαλό και στην καρδιά της

να! το δώρο είναι μπροστά της!

ο μικρός ο θησαυρός της

και για πάντα οδηγός της..

Για μανούλες και παιδάκια

οι κυρίες φτιάξανε

μία κάρτα με κουμπάκια,

που πατώντας τα παρέα

θα περάσετε ωραία!

Κάθε κουμπάκι έκπληξη

εικόνες, παραμύθια, 

τραγούδια και κατασκευές

ποιήματα και παιχνίδια...

Όλα αυτά και άλλα τόσα

δε θα ήταν αρκετά

για τον ήλιο της καρδιάς μας

την καλή μας τη ΜΑΜΑ!

Πατήστε  ΕΔΩ  για μια όμορφη περιήγηση στη διαδραστική μας κάρτα για τη γιορτή της Μητέρας...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ!!!

Να είστε γερές και δυνατές και πάντα  ο ΦΑΡΟΣ στη ζωή των παιδιών σας...

ΠΑΡΑΜΥΘΟΘΗΚΗ:"Η ΣΟΥΡΤΑΦΕΡΩ" ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΕΣ ΜΑΗ!!

  Η Σουρταφέρω

"Παραμύθια της Πελοποννήσου" Συλλογή Ζωή Σπυροπούλου Παπαδημητρίου Εκδόσεις Πατάκη

Μια φορά κι έναν καιρό, απέναντι απ’ το παλάτι του βασιλιά, είχε το φτωχικό του ένας ράφτης.
Ο ράφτης είχε μια πανέμορφη θυγατέρα που τη λέγαν Σουρταφέρω. Η ομορφιά της έφτανε ίσαμε τα πέρατα της  χώρας.
Εκείνο τον καιρό τα κορίτσια, μα και τα αγόρια των φτωχών  δεν πήγαιναν σχολείο. Γράμματα μαθαίνανε μόνο τ’ αρχοντόπουλα και οι αρχοντοπούλες.
Έτσι, η καημένη η Σουρταφέρω, μόλο που εκτός από την ομορφιά της  ήταν και έξυπνη πολύ,  έμενε στο σπίτι, έκανε τις δουλειές και περιποιότανε τα λουλούδια του κήπου της.
Το βασιλόπουλο, όμως, την είχε ξεχωρίσει. Πέρναγε έξω από το σπιτάκι της και την έβλεπε να περιποιείται τα λουλούδια της.
Μια μέρα λοιπόν, γυρίζει και της λέει:

- Σουρταφέρω, σουρταφέρω
του ραφτάκου η θυγατέρω,
που σκαλίζεις και ποτίζεις
 και τον κήπο συγυρίζεις,
 πόσα φύλλα έχει ο βασιλικός;

Της είπε τούτα τα λόγια για να την μπερδέψει και να τη δοκιμάσει αν εκτός από την ομορφιά της ήταν και μυαλωμένη.
Τότε η Σουρταφέρω, δίχως διόλου να τα χάσει, του απαντάει:

- Βασιλόπλο, βασιλόπλο,
και  του βασιλιά ο γυιός
 όπου γράφεις κι αναγνώνεις,
 πόσα αστέρια  έχει ο ουρανός ;

Το βασιλόπουλο τα ΄χασε μπροστά στην έξυπνη απάντηση  που τού ’δωσε η Σουρταφέρω και κατάλαβε πως δεν ήταν μοναχά όμορφη, μα και μυαλωμένη.  Και σα να λές, αποφάσισε να τηνε πάρει γυναίκα του κι ας ήτανε και φτωχιά.
Το λοιπόν, πάει, το λέει στη μάνα του και τα συμφωνήσανε.
Έγιναν οι γάμοι και οι Σουρταφέρω από το φτωχικό καλυβάκι του ράφτη μπήκε μέσα στο παλάτι. Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
Ήμουνα κι εγώ εκεί και με κέρασαν που λέτε μία σούβλα με φακή!

 ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

·        Στο παραμύθι, μαθαίνουμε ότι η Σουρταφέρω αγαπούσε πολύ να φροντίζει τον κήπο της και τα λουλούδια της. Αν έχετε λουλούδια στη βεράντα, παρατήρησέ τα (τί χρώματα έχουν, πώς είναι τα πέταλά τους, πώς είναι τα φύλλα τους) και φτιάξε με τη βοήθεια κάποιου μεγάλου  μια λίστα  με τα φυτά της βεράντας σας. Διαφορετικά,  σε μια βόλτα στη γειτονιά παρατήρησε και κατέγραψε πάλι με τη βοήθεια ενός μεγάλου τα λουλούδια που θα συναντήσετε στο δρόμο σας ή σε  μια πλατεία. Κάθε λουλούδι έχει το όνομά του, και πολλά έχουν τη δική τους ιστορία, ξέρεις! Στείλε μας τα ονόματά τους και θα βρούμε τις ιστορίες τους.

·        Το βασιλόπουλο, ρωτάει την Σουρταφέρω «πόσα φύλλα έχει ο βασιλικός». Ο βασιλικός είναι ένα αρωματικό φυτό. Το  λένε έτσι επειδή έχει πολύ δυνατό άρωμα. Το χρησιμοποιούμε και στη μαγειρική.Είναι ο "βασιλιάς" των βοτάνων.

• Μίλησε με ένα μεγάλο για άλλα φυτά αρωματικά που έχουμε στον κήπο μας και τα χρησιμοποιούμε για το άρωμά τους (ρίγανη, θυμάρι, δεντρολίβανο, δάφνη, λεβάντα). Προσπάθησε να βρεις και να μυρίσεις κάποιο από αυτά. Ποιο σου αρέσει περισσότερο και πιο λιγότερο;

•      Ζωγράφισε αν θέλεις  ένα κήπο με λουλούδια και φυτά και μέσα τη Σουρταφέρω με το βασιλόπουλο ή και τον εαυτό σου ως κηπουρό.

•     Μπορείς να συνδυάσεις  το παραμύθι με συγκεκριμένες κινήσεις: όπου ακούς κατά την  αφήγηση τις παρακάτω λέξεις, κάνεις  τις αντίστοιχες κινήσεις:

ράφτης = κίνηση ραψίματος
Σουρταφέρω= στροφή γύρω από τον εαυτό μου
λουλούδια=  με τα πόδια σε ελαφριά διάσταση, απλώνω τα χέρια και τα κουνώ σαν να είναι φύλλα.
βασιλόπουλο= κάνω γκαλόπ (καλπασμό) επί τόπου
βασιλικός=  σηκώνομαι στις μύτες των ποδιών και τεντώνω τα χέρια ψηλά πάνω από το κεφάλι

Παντού γύρω μας μυρίζει ΑΝΟΙΞΗ. 

Σήμερα λέμε ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!

Μπήκε ο τελευταίος μήνας της Άνοιξης και γιορτάζουμε την

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ!

Ας επεξεργαστούμε έναν σχετικό πίνακα:

Λουκάς Γεραλής(1878-1953)

 «Πρωτομαγιά»

Στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες χώρες, υπάρχει το έθιμο του Πρωτομαγιάτικου στεφανιού. Την τελευταία ημέρα του Απρίλη,  δηλαδή την παραμονή της Πρωτομαγιάς, οι άνθρωποι μαζεύουν λουλούδια και φτιάχνουν με αυτά ένα στεφάνι. Το κρεμάνε στην πόρτα του σπιτιού τους ή  στο μπαλκόνι τους πριν τη δύση του ήλιου.
Παρατήρησε καλά την εικόνα αυτή.

•      Είναι φωτογραφία ή πίνακας ζωγραφικής;
•      Η κυρία που βλέπεις βρίσκεται μέσα στο σπίτι ή έξω στην αυλή; Από πού το καταλαβαίνεις;
•      Τι ρούχα φοράει η κυρία; Μοιάζουν με αυτά που φοράμε σήμερα;
•       Τι φτιάχνει;
•       Λουλούδια υπάρχουν πάνω στο στεφάνι και πού αλλού;
•        Παρατήρησε το στεφάνι και προσπάθησε να καταλάβεις αν μόλις ξεκίνησε να το φτιάχνει, αν βρίσκεται ήδη στη μέση της κατασκευής ή αν κοντεύει να το τελειώσει.
•         Τι λουλούδια νομίζεις ότι χρησιμοποιεί για να το φτιάξει
•       Πες μερικά χρώματα που χρησιμοποίησε ο ζωγράφος για να φτιάξει τον πίνακά του.
•        Ζωγράφισε  κι εσύ τον εαυτό σου με ένα Πρωτομαγιάτικο στεφάνι !  

• Μπορείς να βρεις πώς λέγεται: 
• Η πρώτη μέρα του Μαΐου ;  
• Η πρώτη μέρα του χρόνου; 
• Η πρώτη μέρα του Απριλίου ; 
• Η  πρώτη μέρα κάθε μήνα ;

       (Πρωτομαγιά-Πρωτοχρονιά-Πρωταπριλιά-Πρωτομηνιά)

Στην Κύθνο καλωσορίζουν τον Μάη με το παρακάτω τραγούδι:
το ακούμε ΕΔΩ 

(Τραγουδούν η Δόμνα Σαμίου και παιδιά του 9ου Δημοτικού Σχολείου Νέας Σμύρνης.
Παίζουν: Νίκος Οικονομίδης - βιολί, Κώστας Φιλιππίδης - λαούτο και Βαγγέλης Καρίπης - τουμπί)

ΗΡΧΕΝ Ο ΜΑΗΣ

Ήρχεν ο Μάης κι είπε μου να πα- να πα (ν)του θερίσω,
μα 'γω για το χατίρι (ν)του δεν πα- δεν πάω για να μαυρίσω.
Μάη μου, Μάη μου με τα λουλούδια
και με τα, και με τα πόλλά τραγούδια.
Ανοίξαν τα σπαρτόπουλα(σπαρτά)
φεύγουν τα Θερμιοτόπουλα.
Το Μάη και το Θεριστή πιάνεται η αγάπη
που 'ναι τα σπαρτολούλουδα κι οι λεμονιές με τ' άνθη.
Ω το Μάη, τον Απρίλη
που ανθίζουνε οι κρίνοι.
Ανοίξαν τα σπαρτόπουλα
φεύγουν τα Θερμιοτόπουλα.
Το Μάη και το Θεριστή άλλο δεντρί δεν πιάνει
μον΄ της αγάπης το δεντρί καρπούς και φύλλα κάνει.
Σου 'φερα κυρά το Μάη
την πρωτομαγιά το βράδυ.
Ανοίξαν τα σπαρτόπουλα

φεύγουν τα Θερμιοτόπουλα

Φτιάχνουμε τα παζλ από τους πίνακες δυο γνωστών ζωγράφων με θέμα την ΑΝΟΙΞΗ 

(κάτω από κάθε πίνακα πατώντας ΕΔΩ οδηγούμαστε στο παζλ)

Paul Cezanne(1839-1906)

ΕΔΩ

Sandro Botticelli(1445-1510)

ΕΔΩ

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ... ΕΘΙΜΑ ΤΕΧΝΗ ΚΑΤΑΝΥΞΗ...

Παρακολουθούμε μέσα από τα παρακάτω βίντεο την ιστορία του Πάσχα εδώ  και τα έθιμα της Μεγάλης Εβδομάδας εδώ

Μπορούμε  στον σύνδεσμο:  χάρτης Ελλάδας   να δούμε στο χάρτη της Ελλάδας πατώντας στην κόκκινη κουκίδα κάθε περιοχής , τα ξεχωριστά έθιμα της πατρίδας μας. Πατώντας στα δεξιά της σελίδας με τις πληροφορίες που ανοίγει, πάνω στο βιβλιαράκι με το ηχείο υπάρχει αφήγηση (immersive reader).

(πηγή: Πασχαλινά έθιμα της πατρίδας μας by Despina Partala μέσω thinglink)

Ας σταθούμε στη Μεγάλη Παρασκευή, ημέρα ταφής του Χριστού και του εθίμου του Επιταφίου, μέσα από τη ματιά ενός Έλληνα ζωγράφου του Θεόδωρου Ράλλη (Κωνσταντινούπολη 1852- Λονδίνο 1909)

                
                   

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  - Θεόδωρος Ράλλης (1893)

Τη Μεγάλη Παρασκευή νωρίς το μεσημέρι, μετά την Αποκαθήλωση, κορίτσια και νεαρές κοπέλες στολίζουν τον Επιτάφιο. 

 Αυτό μας δείχνει στον πίνακά του ο ζωγράφος Θεόδωρος Ράλλης.

Παρατήρησε για λίγο τον πίνακα και προσπάθησε να απαντήσεις:        

    -Ο στολισμός του Επιταφίου γίνεται κάπου μέσα ή έξω 

σε αυλή ή άλλο ανοιχτό χώρο;

·        - Σε ποιο χώρο γίνεται ο στολισμός του Επιταφίου ;

      (σπίτι, εκκλησία, σχολείο, κάπου αλλού;) Από πού το           καταλαβαίνεις;

·         -Πόσους ανθρώπους βλέπεις; Μέτρησέ τους. Πόσοι είναι άνδρες και πόσες είναι γυναίκες;

·         -Παρατήρησε τα ρούχα των γυναικών. Μοιάζουν με αυτά που φοράμε σήμερα;  (Ο ζωγράφος μάς δείχνει μια σκηνή από τα παλιά χρόνια. )

·         -Παρατήρησε τους άνδρες. Έχουν την ίδια ηλικία;  Τι φοράνε ;  Είναι στρατιωτικοί; Γιατροί ; Παπάδες ; Πώς το λένε το ένδυμα που φοράνε (Ράσο)

·         -Με τι στολίζουν οι κοπέλες τον Επιτάφιο ; (Λουλούδια)  -Σκέψου μερικά ανοιξιάτικα λουλούδια που θα ήθελες να βάλεις εσύ στον Επιτάφιο.

·         -Τι χρησιμοποιήσανε οι κοπέλες για να μεταφέρουν τα λουλούδια στην εκκλησία ;

·         -Πόσα καλάθια βλέπεις στον πίνακα ;

·         -Για να μπορέσει να φτάσει η κοπέλα το πάνω μέρος του Επιταφίου τι χρησιμοποίησε;

·         -Αν θέλεις ζωγράφισε τον δικό σου Επιτάφιο και βάλε τα λουλούδια που σου αρέσουν.

           -Μπορείς να φτιάξεις το παζλ του παραπάνω πίνακα εδώ

             και ένα ακόμη με μια βυζαντινή εικόνα εδώ

(πατώντας κάτω αριστερά το φαντασματάκι/ghost σου εμφανίζεται η εικόνα που πρέπει να φτιάξεις)

-       

Την ώρα που στολίζουν τον Επιτάφιο, συνήθως τα  κορίτσια τραγουδάνε το «Μοιρολόι της Παναγιάς».

«Σήμερα μαύρος ουρανός, σήμερα μαύρη μέρα

σήμερα όλοι θλίβονται και τα βουνά λυπούνται.

Σήμερα έβγαλαν βουλή οι άνομοι Εβραίοι

για να σταυρώσουν το Χριστό , των Πάντων Βασιλέα.

Και ο Κύριος εθέλησε να μπει σε περιβόλι

να κάμει Δείπνο Μυστικό για να τον λάβουν όλοι.

Και η Παναγιά η Δέσποινα καθόταν μοναχή της

την προσευχή της έκανε για τον Μονογενή της.»

        -

Ταξιδέψτε μικροί και μεγάλοι μέσα από τον απλό, καθαρό και ατμοσφαιρικό ήχο του παραδοσιακού οργάνου ούτι...είναι οι ψαλμοί της Μεγάλης Εβδομάδας...η μουσική του Πάσχα...ακούστε εδώ

                                                 Καλή Μεγάλη Εβδομάδα .....

ΠΑΡΑΜΥΘΟΘΗΚΗ: "Η ΦΤΩΧΗ ΧΗΡΑ ΚΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ"

Η ΦΤΩΧΗ ΧΗΡΑ ΚΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ

 (παραμύθι από τη Μακεδονία)

Κάποτε, ζούσε μια χήρα με τρία παιδιά. Μεγάλη η φτώχια τους. Μήτε ένα μικρό χωραφάκι δεν είχανε.  Με άγρια χόρτα που μάζευε η φτωχή γυναίκα και κανένα ξεροκόμματο ζούσαν. Ένα μονάχα πλούσιο σπίτι βρισκόταν εκεί κοντά και  πολλές φορές η φτωχή γυναίκα γύρευε  να δουλέψει εκεί.  Όμως η πλούσια γυναίκα δεν καταδεχότανε  να βοηθήσει τη  φτωχή γειτόνισσά  και τα παιδιά της. 

Τα τρία παιδιά νηστικά, ξεκινούσαν για να πάνε στο σχολείο με μια πάνινη τσάντα που μέσα είχε την πλάκα και το κοντύλι  που έγραφαν.  Κι αυτά ο δάσκαλος  τους τα είχε δώσει. Μόλις επέστρεφαν  από το σχολείο, φώναζαν:

-Μαμά, πεινάμε! Τι θα φάμε;

- Υπομονέψτε! Να, τώρα στη στάχτη ετοιμάζω κουλούρα. Όπου να’ ναι θα ψηθεί. Ξαπλώστε τώρα.

Και με τη μασιά  έκανε τάχα πως αναποδογύριζε  στην χόβολη την κουλούρα. Αντί όμως για κουλούρα  είχε βαλμένη  μια πλακουτσωτή πέτρα.

Τα παιδιά κάθε τόσο μισοκοιμισμένα ρωτούσαν:

- Μάνα, ψήθηκε η κουλούρα;

-Κοιμηθείτε εσείς και μόλις ψηθεί  θα σας ξυπνήσω.

 Έτσι, κάθε βράδυ τα ξεγελούσε ώσπου τα έπαιρνε ο ύπνος.  Ένα βράδυ, η φτωχή γυναίκα  έπεσε στα γόνατα και με δάκρυα στα μάτια παρακαλούσε το Θεό να τη λυπηθεί και αυτή και τα παιδιά της. Και πραγματικά, ο Θεός άκουσε  την προσευχή της.  Ο Χριστός, ντυμένος με κουρέλια, όμοιος με ζητιάνο κατέβηκε στη γη.  Πρώτα, χτύπησε την πόρτα της πλούσιας κυράς λέγοντας:

- Καλή κυρά, ελέησέ με! Λίγο ψωμάκι μοναχά δώσε μου και κάπου να κοιμηθώ απόψε.

-Φύγε γρήγορα, παλιοζητιάνε! Θα μού λερώσεις το σπίτι! Ορίστε μας! του αντιγύρισε εκείνη.

Στη συνέχεια, ο Χριστός  πήγε και χτύπησε την πόρτα της φτωχής γυναίκας  με τα τρία παιδιά που εκείνη τη στιγμή κοιμούνταν νηστικά.

- Άνοιξέ μου, κυρούλα και δώσε μου κανένα  ξεροκόμματο.  Μέρες έχω να βάλω κάτι στο στόμα μου.

Η φτωχή γυναίκα του άνοιξε και του είπε πως τίποτα δεν βρισκόταν για φαγητό στο σπιτικό της.

- Να, εδώ στη στάχτη ψήνω μια πέτρα , ξεγελώντας τα παιδιά μου  πως είναι κουλούρα μέχρι να κοιμηθούν. Κρίμα που δεν έχω τίποτα να σε φιλέψω. Μπορείς όμως να περάσεις τη νύχτα σου εδώ. Θα σου στρώσω εκεί χάμω στη γωνιά για να μην ξεπαγιάσεις έξω στο κρύο.

- Σ’ ευχαριστώ, κυρούλα. Όμως πρώτα θα φάμε. Στρώσε τραπέζι και ξύπνα τα παιδιά.

- Με τι να στρώσω τραπέζι, καλέ μου άνθρωπε;  Πέτρα σου είπα ότι ψήνω.

- Για ξαναδοκίμασε με τη μασιά και θα δεις. 

Και αλήθεια, από τη στάχτη η γυναίκα έβγαλε μια λαχταριστή ροδοκόκκινη κουλούρα.  Από τη μοσκοβολιά ξύπνησαν και τα τρία παιδιά και πετάχτηκαν επάνω φωνάζοντας:

- Μάνα, έτοιμη η κουλούρα;

Μα αντίς για τη μάνα, απάντησε ο ζητιάνος  λέγοντας:

- Ας καθίσουμε όλοι στο τραπέζι. Εσύ, κυρούλα, φέρε από το κελάρι λίγο κρασί.

-Αχ, άνθρωπέ μου, το κελάρι μας δεν έχει πια τίποτα.

- Πάρε μια κανάτα και πήγαινε.

Η γυναίκα, έκαμε ό ,τι  της είπε ο ζητιάνος. Κατέβηκε κάτω στο κελάρι και τι να δει; Το βαρέλι ξέχειλο από κρασί , το πιθάρι γεμάτο λάδι και οι καλαθούνες είχανε όλου του κόσμου τα καλά: Τι φασόλια, τι φακές, τι πατάτες,  τι κρεμμύδια !

Παραζαλισμένη, γέμισε το κανάτι και ανέβηκε. Ο ζητιάνος  είχε βάλει τα παιδιά να καθίσουν ένα γύρω στο τραπέζι. Έκοβε μεγάλα κομμάτια ψωμί από την κουλούρα ,τους 

 τα μοίραζε μα όσο και να τρώγανε  η κουλούρα δεν τελείωνε! 

- Φέρε κυρούλα, κύπελλα για το κρασί  και κάθισε στο τραπέζι. Της είπε.

Ώσπου να φέρει όμως τα κύπελλα η γυναίκα, ο ζητιάνος είχε γίνει άφαντος! Τα παιδιά, χαρούμενα έτρωγαν την ζεστή κουλούρα.

Η γυναίκα σταυροκοπήθηκε. «Σίγουρα, ο Θεός με λυπήθηκε. Ο Χριστός θα ‘ταν αυτός ο ζητιάνος» είπε με το νου της.

Ο  Χριστός όμως ξαναγύρισε. Αλλά αυτή τη φορά παρουσιάστηκε με ρούχα πλούσια και αρχοντικά. Πρώτα χτύπησε την πόρτα της πλούσιας γυναίκας.  Εκείνη, καταχάρηκε που ένας τέτοιος άρχοντας χτύπησε την πόρτα της και δεν ήξερε πώς να τον καλοδεχτεί. 

«Περάστε, περάστε άρχοντά μου!» είπε γεμάτη περηφάνια που ένα τέτοιο σπουδαίο πρόσωπο την επισκεπτόταν. 

- Όχι. Απάντησε ο Χριστός. Δεν θα μπω στο δικό σου σπίτι, επειδή όταν ήρθα ντυμένος με κουρέλια με έδιωξες. Θα πάω να μείνω στης φτωχής χήρας με τα τρία παιδιά γιατί εκείνη μ’ όλη της τη φτώχεια με καλοδέχτηκε στο σπίτι της. Εσύ έχεις όλα τα καλά και δεν λυπήθηκες ούτε εμένα ούτε εκείνη τη φτωχιά.  Γι αυτό από σήμερα θα ζεις μέσα στη φτώχεια και τη στεναχώρια. 

Στη στιγμή, το  πλούσιο σπίτι έγινε ένα φτωχοκάλυβο  και η πλούσια βρέθηκε ντυμένη με βρώμικα κουρέλια.

Όσο για την φτωχή γυναίκα με τη χρυσή καρδιά,  έζησε μαζί με τα τρία παιδιά της χωρίς να τους λείψει ποτέ τίποτα.
Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!

             

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

·         Γλυκό ψωμί-ψωμάκι

Με αλεύρι, μαγιά και νερό και τη βοήθεια  ενός μεγάλου, φτιάξε το δικό σου ψωμί.

Να μια εύκολη συνταγή:

- Σκεύη / Συσκευές: Ταψί φούρνου, Μπολ

- Χρόνος Προετοιμασίας: 10 λεπτά 

-Χρόνος Αναμονής: 1 ώρα 

-Χρόνος Ψησίματος: 30-40 λεπτά

 -Μερίδες: 2 φρατζόλες Βαθμός Δυσκολίας: Εύκολο 

-Υλικά: 500 γρ. αλεύρι ολικής

 7 γρ. μαγιά ξερή (1 φακελάκι)

 250 ml νερό χλιαρό 

¼ κ.γ. ζάχαρη 

½ κ.γ. αλάτι 

-Εκτέλεση 1) Βάζουμε σε ένα μεγάλο μπολ τη μαγιά, τη ζάχαρη, το μισό νερό και 3 κουταλιές της σούπας από το αλεύρι. Αφήνουμε για 10 λεπτά να ενεργοποιηθεί η μαγιά.

 2) Προσθέτουμε στο μπολ το υπόλοιπο αλεύρι, το αλάτι και τα άλλα 125 ml νερό και ζυμώνουμε καλά με τα χέρια για τουλάχιστον 10 λεπτά. Αν δυσκολευόμαστε μέσα στο μπολ, μεταφέρουμε σε αλευρωμένο πάγκο. 

3) Αφήνουμε τη ζύμη να ξεκουραστεί για 20 λεπτά. 

4) Την ζυμώνουμε άλλα 1-2 λεπτά και την χωρίζουμε στα δύο. Πλάθουμε με τα χέρια μας δύο φραντζόλες και τις τοποθετούμε σε ταψί φούρνου που έχουμε καλύψει με λαδόκολλα.

 5) Αφήνουμε το ψωμί να φουσκώσει σε ζεστό μέρος του σπιτιού για περίπου 1 ώρα. 

6) Βρέχουμε τις φραντζόλες ελαφρώς, τις χαράζουμε και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180oC για περίπου 30-40 λεπτά.

 Αν μας αρέσει η πολύ τραγανή κόρα, ανεβάζουμε τη θερμοκρασία στους 200oC τα τελευταία 5-7 λεπτά. Μπορείτε να δείτε τη συνταγή εδώ

(πηγή:https://alevri.com/recipes/eykolo-spitiko-psomi)

• Πασχαλινά στολίδια 

Μπορούμε να φτιάξουμε αλλιώτικα πασχαλινά στολίδια χρησιμοποιώντας αντί για πηλό, αλατοζύμη.  Σε ένα μπολ βάζουμε δύο ποτήρια αλεύρι και ένα ποτήρι αλάτι.  Προσθέτουμε όσο νερό χρειάζεται για να γίνει ζύμη. Ανοίγουμε  τη ζύμη με έναν πλάστη και με τα κουπ πατ κόβουμε ό, τι σχέδιο θέλουμε. Με ένα πλαστικό καλαμάκι ανοίγουμε στο πάνω μέρος κάθε στολιδιού μια τρυπούλα αν θέλουμε να το κρεμάσουμε. Αφού ψηθούν  στο φούρνο μέχρι να σκληρύνουν  και να πάρουν το χρώμα του μπισκότου, μπορούμε να τα βάψουμε με νερομπογιές (όχι πολύ αραιωμένες) ή μαρκαδόρους.

ιδέα από εδώ

·   Ζωγράφισε ό, τι  σου έκανε εντύπωση από το παραμύθι που διάβασες 

και αν θέλεις στείλε το να το δούμε κι εμείς!

• Παίζουμε κρεμάλα με κάποιες λέξεις από την ιστορία πατώντας  εδώ

ΠΑΡΑΜΥΘΟΘΗΚΗ: "ΤΟ ΠΕΝΤΑΡΑΚΙ"

       

                                       
                                                    

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ

 Αγαπητοί γονείς,
 Ήρθε η ώρα να ξεκινήσουμε την «Παραμυθοθήκη» μας.
 Κάθε εβδομάδα, θα ανεβάζουμε στην ιστοσελίδα του σχολείου  ένα παραμύθι το οποίο θα διαβάζετε με τα παιδιά. Πρόκειται για παραδοσιακά παραμύθια από  διάφορα μέρη της  Ελλάδας αλλά  και από άλλες χώρες. Τα επιλέξαμε με το σκεπτικό ότι τα παραδοσιακά παραμύθια ανά τον κόσμο κρύβουν μέσα τους συμπυκνωμένη τη σοφία χιλιάδων γενεών. Με τη μορφή παραμυθιού, ο παππούς και η γιαγιά, δίνανε συχνά τα πιο  σπουδαία μαθήματα!
Μαζί με το παραμύθι της εβδομάδας θα σας προτείνουμε και κάποιες σχετικές δραστηριότητες που μπορείτε να κάνετε με τα παιδιά.  Κάθε παραμύθι, αν θέλει το παιδί, μπορεί να το εικονογραφήσει και να μας «δείξει» τη ζωγραφιά του μέσα από μια φωτογραφία που θα μας στείλετε στο εξής mail: 43.135nipathinas@gmail.com

Συμπληρωματικά, και σε συνάρτηση με το project «Εγώ και ο τόπος μου» μπορείτε να μας στείλετε κάποιο παραμύθι από τον τόπο καταγωγής σας ή κάποιο παραμύθι που ακούγατε από τον παππού και τη γιαγιά.
Θα βρεθούμε  ξανά σύντομα! Μέχρι τότε, καλά παραμυθοταξίδια!

Οι νηπιαγωγοί των  43^ου και 135^ου  Νηπιαγωγείων Αθηνών.

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Παιδιά μας αγαπημένα,
Μαζί  θα ξεκινήσουμε ένα ταξίδι διαφορετικό. Ένα ταξίδι που μπορούμε να το κάνουμε εσείς από το σπίτι σας κι εμείς από το δικό μας. Θα χρειαστούμε μόνο φαντασία, χαμόγελο και …..παραμύθια...

 Α, και  μια κόκκινη κλωστή. Αυτή προπάντων μην ξεχάσουμε επειδή  είναι πολύ απαραίτητη.
Το ταξίδι μας θα ξεκινάει πάντα με τα λόγια «Κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δωσ’ της κλώτσο να κυλήσει, παραμύθι ν’ αρχινήσει».  Και πάντα θα τελειώνει με τα λόγια «και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα». Γιατί ζούμε καλύτερα ;
Επειδή μέσα από τους ήρωες του παραμυθιού  και τα παθήματά τους ή τις δοκιμασίες που περνούν  γινόμαστε κι εμείς λίγο πιο σοφοί, λίγο πιο προετοιμασμένοι.
Κρατάτε μυστικό ; Τα παραμύθια είναι μαγικά! Μέσα σε αυτά ο παππούς και η γιαγιά – συνήθως αυτοί ξέρουν και μας  λένε τα καλύτερα παραμύθια – έχουν βάλει όλη τη σοφία και όλους τους θησαυρούς του κόσμου. Το μόνο που πρέπει να κάνουμε εμείς είναι να τους ανακαλύψουμε.
Είστε έτοιμοι…; Ξεκινάμε!
Θυμάστε πώς αρχίζει ; «Κόκκινη κλωστή δεμένη…..»

ΤΟ ΠΕΝΤΑΡΑΚΙ

Μια φορά κι έναν καιρό, σ’ ένα μακρινό χωριό ζούσανε δύο γεροντάκια. Ο γερούλης και η γριά.  Απ’ τα χρόνια τα πολλά, δεν είχανε πια δοντάκια. Είχανε μόνο λίγες τούφες άσπρα, κάτασπρα μαλλιά. Ήτανε πολύ φτωχοί. Κάθε πρωί, η καημένη η γριούλα πήγαινε στην εκκλησία του χωριού  για να ανάψει τα καντήλια , να μαζέψει τα κεριά, να σκουπίσει, να φροντίσει να’ ναι πάντα καθαρή. Κι οι καλοί συγχωριανοί όλο και καμιά δραχμούλα  της αφήνανε στην τσεπούλα. Κι έτρεχε η γριά στο φούρνο κι έπαιρνε λίγο ψωμί.
Καθώς σκούπιζε μια μέρα την αυλή της εκκλησίας, βρίσκει ένα πενταράκι!
-Αχ, σ’ ευχαριστώ, Θεέ μου! Είπε  με χαρά η γριά. Να κι εγώ που βρήκα κάτι! Που είχα τύχη μια φορά! Θα χαρεί το γεροντάκι και θα φάμε μια χαρά.
Κι έδεσε το πενταράκι μ’ έναν κόμπο στο μαντήλι. Μπήκε μες στην εκκλησιά, άναψε το στερνό καντήλι και τρεχάτη βιαστικά πήγε για να πει στο γέρο τι είχε βρει στην αυλή.
Μόλις  τ’ άκουσε ο γέρος,  έσπασε την κεφαλή του για να βρει τι ν’ αγοράσουν. Λέει η γριά:
- Ν’ αγοράσω καρυδάκια;
Μα ο γέρος απαντά:
- Θα πετάξεις τα τσοφλάκια και δεν έχεις και δοντάκια!
Λέει πάλι η γριά:
-Ν’ αγοράσω μυγδαλάκια;
Μα ο γέρος απαντά:
Θα πετάξεις τα τσοφλάκια και δεν έχεις και δοντάκια!
Ξαναλέει η γριά:
Ν’ αγοράσω φουντουκάκια;
Μα ο γέρος απαντά:
-Θα πετάξεις τα τσοφλάκια και δεν έχεις και δοντάκια!
Τότε λέει η γριά:
- Ν’ αγοράσουμε μελάκι!
Μα ο γέρος πάλι λέει :
-Θα κολλήσει στο πιατάκι.
-Θα κολλήσει στο πιατάκι, μα θα φάμε και λιγάκι, λέει με πείσμα η γριά.  Κι αγοράσανε μελάκι! Πού να ξέρανε αλήθεια πως θα βρουν πολύ μπελά! Πήγε ο γέρος για να φάει, λαίμαργος και βιαστικά με το στόμα από το πιάτο!
Και η μούρη του κολλά!
Πάει κι η γριά, κολλά….
Πάει ο σκύλος και κολλά….
Πάει η μύγα και κολλά…..
Πάει η κότα και κολλά…..
Πάει η κατσίκα και κολλά….
Πάει  κι ο γάιδαρος ,κολλά…
Τι να κάνουν οι καημένοι! Τράβαγε ο ένας απ’ τη μια και ο άλλος τράβαγε από την άλλη. Μα κανένας δεν μπορούσε τη μουρίτσα του  να βγάλει.  Κι ήταν όλοι τους  για γέλια, έτσι που  ήταν μαζεμένοι, κολλημένοι με τα μέλια!
Μα στο τέλος δυνατά, δίνει μια γερή κλωτσιά ο Ψαρής ο γαϊδαράκος, και ξεκόλλησε ο γεράκος! Δίνει τότε κι άλλη μια, και ξεκόλλησε η γριά! Ξανακλώτσησε και πάλι, και ξεκόλλησαν κι οι άλλοι. Μα από τότε  η γριά με το λαίμαργο γεράκο το μελάκι από το πιάτο το’ τρωγαν με το κουτάλι.
Κι έζησαν αυτοί καλά, κι εμείς  καλύτερα.
 [Πηγή: Ανθολόγιο Λογοτεχνικών Κειμένων για το Νηπιαγωγείο- Απόδοση Λ.Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου, "17 ελληνικά λαϊκά παραμύθια διασκευασμένα για  παιδιά", Αθήνα 1976]

                                                                    

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ                                                       

v  Βρίσκεις στο δρόμο ένα πενταράκι. Τι θα ήθελες να αγοράσεις και γιατί ;

v  Θυμήσου και μέτρα  πόσα ζώα είχαν ο γέρος και η γριά στην αυλή τους και μετά άκουσε  το τραγούδι: "Η γιαγιά μας η καλή"ΕΔΩ

v  Ζήτα από κάποιον μεγάλο να σου δώσει μερικά νομίσματα διαφορετικής αξίας και παρατήρησέ τα.  Έπειτα, σχεδίασε ένα μεγάλο κύκλο και φτιάξε το σχέδιο του δικού σου νομίσματος.
Μην ξεχάσεις να προσθέσεις  έναν αριθμό που να δείχνει την αξία του.

v  Τοποθέτησε ένα κομμάτι χαρτί πάνω από ένα νόμισμα και πιέζοντας  ένα μολύβι ή μια ξυλομπογιά σε πλάγια θέση άρχισε να ζωγραφίζεις πάνω από το νόμισμα. (Ζήτα από έναν μεγάλο να σου δείξει πώς.) Τι παρατηρείς ;

v  Ζωγράφισε μια εικόνα από το παραμύθι . Αν θέλεις, ζήτησε από κάποιον μεγάλο να τη φωτογραφίσει και να τη στείλει να τη δούμε!

                                         Καλή Ενασχόληση!!!

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ

Τα φανταστικά ιπτάμενα βιβλία του κου Μόρις Λέσμορ» είναι μια ταινία μικρού μήκους τoυ κινηματογραφικoύ στoύντιο Μοοnbot. Μια καταπληκτική ταινία 15 λεπτών που αναμιγνύει διάφορες κινηματογραφικές τεχνοτροπίες (μινιατούρες, κινούμενα σχέδια με τη χρήση υπολογιστών, 2D animation). Κέρδισε το Όσκαρ μικρού μήκους animation για το 2012. Η σχέση ανθρώπου και βιβλίου σε ένα πολύ όμορφο 15 λεπτο βίντεο. Το βιβλίο ζωντανεύει με τη δύναμη του ανθρώπου, τη δύναμη της φαντασίας.

                                         
                                           Μπορούμε να δούμε την ταινία ΕΔΩ

                                                       

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!ΘΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ ΞΑΝΑ...

25^η  ΜΑΡΤΙΟΥ 1821.,

Ημέρα του Ευαγγελισμού, και ημέρα έναρξης της Ελληνικής Επανάστασης, κατά του Τουρκικού ζυγού.

           25^η  Μαρτίου 2020..

Ημέρα που καλούμαστε να τιμήσουμε τη διπλή αυτή γιορτή, με έναν διαφορετικό τρόπο: υψώνοντας την ελληνική σημαία από το μπαλκόνι μας και τιμώντας τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, μαζί με την εκκλησία μας, από το σπίτι μας.

Ας προσπαθήσουμε για λίγο να βρεθούμε με τα παλικάρια μέσα στην Αγία Λαύρα μπροστά στον Παλαιών Πατρών Γερμανό και το Λάβαρο της Επαναστάσεως την ώρα εκείνη  που ψέλνουν το "Τη Υπερμάχω Στρατηγώ"...

Ας βρεθούμε μπροστά στον Αθανάσιο Διάκο την στιγμή που απαντά στον Ομέρ Βρυώνη, "Εγώ Γρεκός γεννήθηκα, Γρεκός θε να πεθάνω"...

Ας βρεθούμε στο διάσπαρτο από πτώματα Ελλήνων και Τουρκοαιγυπτίων, πεδίο της Μάχης στο Μανιάκι, την στιγμή που σηκώνουν τον νεκρό Παπαφλέσσα κι ο Ιμπραήμ σκύβει και τον φιλά στο μέτωπο από θαυμασμό...

Ας θυμηθούμε τη θυσία των ηρώων μας, που πολέμησαν για την πίστη μας, για την πατρίδα μας, για τους γέρους γονιούς, για τα παιδιά μας, για την ζωή μας, την λευτεριά μας..και ας αναλογιστούμε τη δική μας σημερινή «θυσία» «για την πίστη μας, για την πατρίδα μας, για τους γέρους γονιούς, για τα παιδιά μας, για την ζωή μας, την λευτεριά μας»

«Μία δύναμις με άρπαξε από την λιτανεία πριν φύγουμε από τα Ψαρά για την Χίο. Μία δύναμις θεϊκή με γιγάντωσε., μας εκμυστηρεύεται ο Ανδρέας Μιαούλης..

Αυτή η «δύναμις» που κρύβουμε μέσα μας, θα μας βοηθήσει ενωμένοι να αντιμετωπίσουμε και να νικήσουμε τον αόρατο αλλά και ορατό εχθρό που καιροφυλακτεί . «Είμαστε εις το «εμείς» κι’ όχι εις το «εγώ». Και εις το εξής να μάθωμεν γνώση, αν θέλωμεν να φκειάσωμεν χωριόν» μας διδάσκει ο γέρος του Μοριά, προτρέποντας μας να βγούμε από τον εγωκεντρισμό μας και να παλέψουμε ενωμένοι.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η΄ ΘΑΝΑΤΟΣ

Φώναξαν οι ήρωες της Επανάστασης..

«Η Ιστορία και το μέλλον της Ελλάδος στηρίζονται πάνω σε τρεις λέξεις: Θρησκεία, Ελευθερία, Πατρίς» (Ι. Καποδίστριας). Τις τρεις λέξεις αυτές, καλούμαστε να τις υπερασπιστούμε κάνοντας τον δικό μας αγώνα  με αισιοδοξία και υπομονή....

...για να βρεθούμε ξανά, όταν όλα θα έχουν περάσει....